Architektenburo Jacobi

Restauratie en verbouwing middeleeuws woonhuis te Doesburg 

Het betreft een rijksmonument waarvan de geschiedenis teruggaat tot begin 1500. Uit deze tijd stammen o.a. de korfboognissen in de rechterzijgevel die horizontaal worden gescheiden door een bakstenen waterlijst (zie foto 2) Tot in de 19e eeuw was het perceel aan de linkerzijde bebouwd en verbonden met het pand. Het perceel is thans als zijtuin ingericht (zie foto's 1 en 17).

Typerend voor de opzet van het pand zijn, zowel op de begane grond als de verdieping,  de lange gang aan de rechterzijgevel waaraan een vier- á vijftal vertrekken waren gesitueerd (zie foto's 3 t/m 5). Het pand was per laag ingericht als separate woning. Evenwijdig aan de gang was er een steile trap naar de verdieping, zie foto 3. Op de verdieping was een nog steilere trap dwars op de gang aangebracht die leidde naar de zolderverdieping. Beide trappen waren erg krap bemeten in verhouding tot de ruime maten van het woonhuis. 

Uitgangspunten:
1. Het creëren van ruime vertrekken ten koste van de vele kamertjes.
2. Het verbeteren van de verbinding tussen de begane grond en de verdiepingen.
3. Het bouwen van een nieuwe serre.

Na het strippen van het pand bleek uit bouwhistorisch onderzoek dat het oorspronkelijke pand smaller was en ongeveer met de huidige gang is verbreed. Tevens is het pand in zijn geheel ca. 5 meter verlengd, dan wel voorzien van een onderkelderd achterhuis. Tegen de voormalige achtergevel, thans de scheiding tussen de keuken en de achterkamer, bevond zich een grote schouw van de oorspronkelijke keuken. Op deze plaats is een nieuwe doorgang gemaakt tussen de keuken en de achterkamer (zie foto's 9 en 10). De gebogen lijn in de doorgang is een gevolg van het gewelfde metselwerk t.b.v. de oorspronkelijke schouw. Door de sloop van diverse binnenwanden hebben de kamers aan de voorgevel én aan de achtergevel hun oorspronkelijke afmetingen terug gekregen (zie foto's 12 en 13). Tevens zijn er door de sloop van diverse plafonds de oude balklagen en vloerdelen weer in het zicht gebracht. 

In het middendeel van het pand bleken slechte vloerconstructies aanwezig te zijn. In dit gedeelte zijn er tevens ramen in de zijgevels aanwezig. Om deze redenen is een nieuw, ruimtelijk trappenhuis achter de voorkamer gesitueerd, zie foto 11. Vanuit dit trappenhuis én de hiernaast aangebrachte personenlift kan men rechtstreeks alle vloerniveaus bereiken. Vanaf de begane grond zijn er zichtlijnen tot in de zolderverdieping. Met het nieuwe trappenhuis zijn er in het middendeel sanitaire voorzieningen en de bijkeuken aangebracht.

Het was de wens van de eigenaar om een serre aan de achtergevel te bouwen. Toen bleek dat het bestemmingsplan dit in zeer beperkte mate toeliet, is er een ontwerp gemaakt voor een tuinkamer ter plaatse van de toen aanwezige stenen berging met zadeldak. Deze berging vormde de scheiding tussen de zijtuin en de ruime tuin achter het huis. Het ontwerp met een gesegmenteerd glasdak aan de tuinzijde en een gesegmenteerd zinken dak aan de straatzijde (zie foto's 14 en 15) beoogde het ruimtelijk verband tussen de twee tuinen te herstellen, zie foto's 16 en 17. Hoewel goedgekeurd door de Rijksdienst voor Monumenten vond de welstandscommissie het ontwerp te confronterend. De huidige tuinkamer (met houten gevel) is gerealiseerd binnen de afmetingen van de voormalige stenen berging, zie foto18.

Vanaf het begin hebben zowel de architect als de opdrachtgever ideeën aangedragen voor de vele ingrijpende wijzingen. Binnen zijn eigentijdse kleuren toegepast in combinatie met historische kleuren voor o.a. de plafonds en balklagen. De kleur- en materiaalkeuze van nieuwe toevoegingen aan het interieur zijn geheel door de huidige eigenaar bepaald.